Whippet

Pochodzenie whippeta sięga północy Anglii w XIX wieku, kiedy górnicy i robotnicy poszukiwali szybkiego i taniego w utrzymaniu psa, który mógłby brać udział w nieformalnych wyścigach. Uważa się, że whippet powstał z krzyżówki mniejszych chartów i terierów pracujących, dając psa zwinnego, wytrzymałego i bardzo szybkiego. Z czasem dodano krwi czystego charta, aby dopracować typ i zwiększyć prędkość.

Pod koniec XIX wieku whippet został uznany za odrębną rasę przez brytyjski Kennel Club i zaczął brać udział w oficjalnych wyścigach, gdzie jego szybkość i elegancja zyskały mu przydomek "biednego charta" za to, że był psem wyścigowym dostępnym dla klasy robotniczej. Z czasem jego łagodny i zrównoważony temperament sprawił, że stał się także doskonałym psem do towarzystwa, a dziś jest rasą bardzo cenioną w domach w całej Europie i Ameryce.

Whippet to pies średniej wielkości, o smukłej, wyniosłej sylwetce charakterystycznej dla chartów: długa i wąska głowa, głęboka klatka piersiowa, silnie zacięte podbrzusze, łukowaty grzbiet oraz długie, muskularne kończyny. Jego sierść, bardzo krótka i pozbawiona podszerstka, odsłania mięśnie i nadaje mu ten rzeźbiarski wygląd, który tak podziwiają jego miłośnicy. Występuje w szerokiej gamie kolorów, bez ograniczeń w standardzie rasy.

Jest łagodny, przywiązany, wrażliwy i wyjątkowo spokojny w pomieszczeniach. Wbrew temu, co mogłaby sugerować jego szybkość, Whippet to pies kanapowy poza okresami aktywności: uwielbia wtulać się pod koc, długo spać i przebywać blisko rodziny. Jest cichy, czysty i bezwonny, co czyni go szczególnie odpowiednim do życia w mieszkaniu.

Instynkt pościgu u Whippeta jest bardzo silny: każdy poruszający się przedmiot może natychmiast uruchomić u niego tryb polowania. Dlatego miejsca, w których jest spuszczany ze smyczy, powinny być dokładnie ogrodzone, a smycz jest niezbędna w otwartych przestrzeniach. Jego szybkość sprawia, że sprowadzenie go z powrotem po tym, jak ruszy w pogoń, jest praktycznie niemożliwe bez ogrodzenia, które go zatrzyma.

Whippet to jedna z ras najłatwiejszych w pielęgnacji pod względem codziennego utrzymania. Jego ultrakrótka sierść nie wymaga częstego szczotkowania i nie ma wyczuwalnego zapachu ciała. Jednak potrzebuje okrycia jesienią i zimą: jego cienka skóra i brak podszerstka sprawiają, że jest bardzo wrażliwy na zimno, a w chłodniejsze dni kurtka lub płaszcz dla psa to rzeczywista konieczność. W domu docenia koce i ciepłe miejsca do odpoczynku.

Potrzebuje dwóch sesji aktywności dziennie: jedna lub dwie możliwości swobodnego biegu w ogrodzonym terenie z maksymalną prędkością są kluczowe dla jego dobrostanu fizycznego i psychicznego. Poza tymi momentami to spokojny pies, który nie wymaga stałej uwagi. Żywienie powinno być wysokiej jakości i dobrze dobrane: jako że jest bardzo szczupły, warto kontrolować, czy je wystarczająco, zwłaszcza w okresach chłodu lub zwiększonej aktywności.

Podobnie jak inne charty, whippet wykazuje wrażliwość na znieczulenie i niektóre leki, co wynika z jego specyficznego metabolizmu i niewielkiej ilości tkanki tłuszczowej. Konieczne jest zawsze poinformowanie weterynarza, że mamy do czynienia z whippetem przed jakąkolwiek interwencją chirurgiczną lub leczeniem, aby mógł prawidłowo dostosować dawki. Ta ostrożność może znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo każdego zabiegu.

Mogą także występować problemy sercowe (takie jak kardiomiopatia czy arytmie), które wymagają monitorowania przez osłuchiwanie i, jeśli zostanie wykryta jakaś nieprawidłowość, echokardiogramu. Wrażliwość na zimno może zwiększać ryzyko hipotermii w wyjątkowo chłodne dni, jeśli nie zostaną podjęte środki ostrożności. Przy wysokiej jakości żywieniu, odpowiedniej aktywności, ochronie przed zimnem oraz regularnych wizytach u weterynarza obejmujących kontrolę serca, whippet może cieszyć się długim, aktywnym i pełnym witalności życiem.