Balijski

Balijczyk powstał ze spontanicznej mutacji sierści, która okazjonalnie pojawiała się w miotach Siamezów w latach 40. XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Przez długi czas te długowłose kocięta były odrzucane, ponieważ nie spełniały standardu syjamskiego. To hodowczyni Helen Smith, zafascynowana tymi kociakami, zaczęła w latach 50. systematycznie je hodować, dążąc do ustanowienia ich jako samodzielnej rasy.

Nazwa Balijczyk została wybrana ze względu na skojarzenie z tradycyjnym tańcem Bali, którego elegancja i płynność ruchów Helen Smith uważała za analogiczne do piękna i wdzięku tych kotów. Pomimo nazwy rasa nie ma prawdziwego azjatyckiego pochodzenia. TICA i CFA oficjalnie uznały rasę w latach 70.

Z czasem pojawiła się również odmiana Jawajczyk lub Balijczyk w rozszerzonych kolorach. W niektórych krajach te dwie odmiany są traktowane jako odrębne rasy; w innych grupowane są pod nazwą Balijczyk. Obie mają ten sam temperament i morfologię.

Balijczyk ma klasyczną morfologię Syjama: długie, rurkowate i umięśnione ciało, głowę w kształcie idealnego klina z dużymi spiczastymi uszami i oczami intensywnego, hipnotycznego błękitu. To, co go odróżnia od Syjama, to jego półdługa sierść, szczególnie efektowna na ogonie. Brak podszerstka sprawia, że sierść jest wyjątkowo jedwabista w dotyku i praktycznie bez węzłów.

Wzór kolorystyczny to colorpoint: jasne ciało z ciemniejszymi punktami na twarzy, uszach, łapach i ogonie. W klasycznej odmianie uznane kolory to seal point, chocolate point, blue point i lilac point. Kontrast wraz z jedwabistą sierścią tworzy obraz wielkiej dystynkcji i elegancji.

Pod względem temperamentu Balijczyk to kot bardzo wokalny, towarzyski i inteligentny, z nieco mniej przenikliwym głosem niż Syjam. Jest uczuciowy, aktywny i ciekawy, i musi uczestniczyć we wszystkim, co dzieje się w jego otoczeniu. Jest również bardzo wrażliwy na emocje swoich opiekunów.

Pielęgnacja sierści Balijczyka jest zaskakująco prosta jak na rasę półdługowłosą. Brak podszerstka zapobiega tworzeniu się kołtunów, więc cotygodniowe szczotkowanie grzebieniem o drobnych zębach wystarczy, aby utrzymać ją lśniącą i bez węzłów. W okresach linienia szczotkowanie można zwiększyć do dwóch razy w tygodniu. Kąpiel jest rzadko konieczna.

Balijczyk potrzebuje dużo stymulacji fizycznej i umysłowej. Wysokie drapaki, półki, interaktywne zabawki i sesje zabawy z wędką to niezbędne elementy dla jego dobrostanu. Nie jest to kot, który dobrze znosi długotrwałą samotność.

Żywienie powinno być wysokiej jakości i bogate w białko zwierzęce, dostosowane do jego aktywnego metabolizmu i smukłej budowy. Dostęp do świeżej wody i połączenie mokrej i suchej karmy są zalecane dla optymalnego nawodnienia.

Balijczyk, podobnie jak Syjam, może być podatny na amyloidozę wątroby, stan, w którym odkładanie białek amyloidowych w wątrobie może prowadzić do przewlekłej niewydolności wątroby. Regularne badania krwi są niezbędne do wczesnego wykrycia. Kardiomiopatia, zarówno przerostowa, jak i rozstrzeniowa, może również dotykać rasę i wymaga monitorowania za pomocą okresowych echokardiografii.

Niektóre Balijczyki mogą wykazywać łagodne zezowanie, stan związany z genetyką wzoru colorpoint. Problemy oddechowe górnych dróg oddechowych są również udokumentowane w linii syjamskiej.

Daj swojemu Balijczykowi najlepsze żywienie z OnlyFresh, z białkami wysokiej jakości, które wspierają jego witalność, zdrowie wątroby i elegancką muskulaturę, aby towarzyszył ci z blaskiem, energią i radością przez wszystkie lata jego życia.